سلام خدای م ماه محرم نزدیک است و دل ِ همیشه زار ِ من در این غربتستان ...گرفتار و دلتنگ !پس ای خدای از من به من نزدیک تر ... خوب نجوای م را بشنو الهـــــی چه کسی جز تو می داند ؛ دردهایی هست که نمی توان گفت و گفتنی هایی هست که هیچ قلبی محرم آن نیستالهـــــی چه کسی بهتر از تو می بیند ؛ اشک هایی هست که با هیچ دوستی نمی توان ریخت و زخم هایی هست که هیچ مرحمی آن را التیام نمی بخشد و تنهایی هایی هست که هی

دل م بغض دارد و چشمان م اشک ... و دقایق م هلهله ی مریض ! تو که نیستی و من با ... چه کنم های تنهایی ... به هم پیوند خورده ایم !تو که نمی بینی چگونه همهمه ی خاطره ها چه مظلومانه چون بغض ِ غریب ِ باران بر پنجره ی کبود ِ دلتنگی ... زمزمه می کند ! کاش بودی تا اینهمه نطفه های آرزوهای بی سرانجام به ای کاش های محال ... راه نداشت ! رفتی و ندیدی حجم ِ سنگین ِ نبودن ت و تا همیشه در آسمان ماندن ت ..چگونه مس